Ogród wśród starodrzewia

Projekt dotyczył ogrodu zlokalizowanego na działce porośniętej dojrzałymi sosnami i świerkami, gdzie kluczowym założeniem było zachowanie leśnego charakteru miejsca i podporządkowanie nowej aranżacji istniejącemu drzewostanowi. Ogród  zaplanowano jako przestrzeń użytkową, ale nienaruszającą naturalnej struktury terenu.

Podstawową decyzją projektową było zachowanie i wyeksponowanie istniejących drzew jako głównego elementu kompozycji ogrodu. Układ stref oraz komunikacja zostały dopasowane do rozmieszczenia sosen i świerków, zamiast narzucać nowy, geometryczny porządek.

Centralnym punktem ogrodu stało się palenisko, zaplanowane jako miejsce spotkań i wspólnego spędzania czasu. Jego lokalizację dobrano tak, aby pozostawało czytelne w układzie ogrodu, a jednocześnie nie dominowało nad naturalnym otoczeniem.

W leśnej części działki, za domem, wydzielono strefę wypoczynku z hamakami, traktowaną jako bardziej kameralną i zaciszną przestrzeń, wyraźnie odseparowaną od części tarasowej. Taras przy domu zaprojektowano jako główną strefę codziennego użytkowania, z miejscem do wypoczynku oraz stołem jadalnianym.

Istotnym elementem projektu było również zachowanie czytelnych widoków z okien domu. Układ roślinności oraz otwarty trawnik rekreacyjny zaplanowano tak, aby ogród był postrzegany jako uporządkowana, funkcjonalna przestrzeń również z perspektywy wnętrza, a jednocześnie umożliwiał aktywności sportowe.

Projekt stanowił punkt odniesienia na etapie realizacji, pozwalając zachować spójność założeń przy minimalnej ingerencji w istniejący charakter miejsca.